Elektrody grzybkowe EEG

Elektrody EEG w wersji grzybkowej, nazywanej także mostkową, służą do nieinwazyjnej rejestracji aktywności bioelektrycznej mózgu z powierzchni skóry głowy. Oferujemy modele dla dorosłych i dzieci, wykonane z AgAgCl lub ze spiekanego AgAgCl, z regulowanym dociskiem i złączem 2 mm.

Dobór elektrody wpływa na stabilność sygnału, czas przygotowania badania i komfort pacjenta. W pracowni EEG liczy się nie tylko materiał roboczy, ale też łatwość uzyskania kontaktu skóra-elektroda oraz zgodność z używanymi przewodami.

Elektrody grzybkowe EEG do stabilnej rejestracji

Elektrody grzybkowe EEG należą do grupy elektrod powierzchniowych stosowanych na skórze głowy. Obok elektrod miseczkowych EEG są wykorzystywane w klasycznej elektroencefalografii, a w odróżnieniu od elektrod igłowych podskórnych nie naruszają tkanek i zwykle nie wiążą się z bólem.

Oferowane modele są pasywnymi elektrodami Ag/AgCl. Materiał srebro/chlorek srebra ogranicza zakłócenia na styku ze skórą, a wersja spiekana upraszcza przygotowanie przy kolejnych badaniach, ponieważ nie wymaga ponownego chlorkowania.

W EEG spotyka się także elektrody ze złota, czystego srebra, stali nierdzewnej i cyny, jednak AgAgCl jest wybierany tam, gdzie ważna jest powtarzalność kontaktu i czytelny zapis. Mostkowa konstrukcja pomaga utrzymać pozycję elektrody nawet podczas dłuższej rejestracji.

Cechy robocze obejmują:

• materiał roboczy AgAgCl albo spiekane AgAgCl,
• wersję dla dorosłych albo wersję pediatryczną,
• mostek z tworzywa sztucznego,
• regulację odległości skóra-elektroda specjalną śrubą,
• złącze do przewodów 2 mm typu banan albo krokodylek,
• w wersji spiekanej brak potrzeby ponownego chlorkowania.

Mostek z tworzywa jest gładki i lekki, więc nie obciąża punktowo skóry. Śruba pracuje z wyczuwalnym oporem, dlatego docisk można korygować dokładnie, bez gwałtownego przestawiania elektrody na owłosionej głowie.

Czy te elektrody pasują do standardowych przewodów EEG?

Elektrody grzybkowe EEG mają śrubę z uniwersalnym złączem do kabla z wtyczką 2 mm typu banan albo z zakończeniem krokodylkowym. Taka budowa pozwala na współpracę z typowym okablowaniem używanym w pracowniach EEG, pod warunkiem zachowania tego standardu po stronie przewodu.

Tego typu elektrody ułatwiają też konfigurację torów z elektrodą aktywną EEG, elektrodą referencyjną EEG i elektrodą neutralną, czyli uziemiającą. Uniwersalne gniazdo 2 mm ogranicza przestoje przy wymianie przewodów i usprawnia pracę na stanowiskach o różnej liczbie kanałów.

Mostek i śruba ułatwiają ustawienie docisku

Regulacja odległości skóra-elektroda pozwala szybciej uzyskać stabilny kontakt bez nadmiernego nacisku. W praktyce może to oznaczać mniejszą liczbę przesunięć podczas dłuższej rejestracji, mniejsze ryzyko dyskomfortu i łatwiejszą pracę także u pacjentów pediatrycznych.

Wersja dla dorosłych i wersja dla dzieci ułatwiają dobór elektrody do wielkości głowy oraz planowanego układu pomiarowego. Kolory czerwony, niebieski i żółty przyspieszają identyfikację wariantu podczas przygotowania stanowiska.

Prawidłowe ułożenie decyduje o jakości zapisu

Elektrody EEG działają prawidłowo tylko wtedy, gdy są rozmieszczone zgodnie z systemem 10-20 i utrzymują równomierny kontakt ze skórą. Sam materiał elektrody nie wystarczy, jeśli punkt pomiarowy jest przesunięty albo docisk jest zbyt słaby.

Prawidłowo założone elektrody EEG przylegają równomiernie, nie odchylają się pod wpływem naprężenia przewodu i są rozmieszczone zgodnie z punktami anatomicznymi układu 10-20. Stabilny kontakt zwykle daje zbliżone wartości impedancji między kanałami i ogranicza potrzebę korekt po rozpoczęciu badania.

W dobrze wykonanym montażu sygnał jest stabilny, a zapis nie wykazuje nadmiernego pływania linii podstawowej. W takich zastosowaniach stosuje się AgAgCl, choć w EEG wykorzystuje się także złoto, srebro, stal nierdzewną czy cynę.

Po czym widać, że kontakt jest za słaby?

Niewystarczający kontakt najczęściej objawia się wysoką impedancją, czyli zbyt dużym oporem elektrycznym na styku skóra-elektroda, oraz artefaktami w zapisie. Personel widzi wtedy niestabilną amplitudę, zakłócenia nasilające się przy ruchu głowy albo trudności w wyrównaniu parametrów między kanałami.

W takiej sytuacji pomaga korekta położenia, ponowne ustawienie śruby oraz cienka warstwa żelu przewodzącego, który wypełnia nierówności naskórka. Zbyt duża ilość żelu działa odwrotnie, ponieważ może łączyć sąsiednie punkty i pogarszać rozdzielczość zapisu.

Montaż w czepku EEG przebiega według kolejnych kroków

Elektrody grzybkowe EEG są często stosowane w czepku EEG z 19-21 elektrodami lub w innym układzie zgodnym z systemem 10-20. Taki montaż przyspiesza rozmieszczenie punktów i ułatwia zachowanie powtarzalności między badaniami.

Ten typ elektrod pozwala kontrolować każdy punkt w porównaniu z automatycznymi czepkami do EEG i biofeedbacku, ponieważ położenie można korygować ręcznie. W praktyce oznacza to możliwość ustawienia docisku tam, gdzie owłosienie lub kształt głowy utrudniają kontakt.

Zakładanie krok po kroku

1. oczyścić skórę głowy, odtłuścić ją i dokładnie osuszyć,
2. nałożyć czepek albo wyznaczyć punkty zgodnie z układem 10-20,
3. zaaplikować cienką warstwę żelu przewodzącego w miejscu kontaktu,
4. osadzić elektrodę w punkcie pomiarowym i ustawić docisk śrubą,
5. podłączyć przewód 2 mm typu banan albo krokodylek,
6. sprawdzić impedancję oraz stabilność sygnału przed rozpoczęciem rejestracji.

Warianty i zawartość opakowania

Elektrody grzybkowe EEG są pakowane po 10 sztuk w jednym wybranym wariancie katalogowym. Dobór sprowadza się do trzech parametrów roboczych: materiału, grupy pacjentów i koloru identyfikacyjnego. Każdy wariant zachowuje tę samą zasadę regulacji i ten sam standard złącza.

Wersja pediatryczna sprawdza się tam, gdzie mniejsza powierzchnia głowy wymaga osadzenia bez nadmiernego docisku. Wersje dla dorosłych są przeznaczone do rutynowych badań i dłuższych rejestracji.

Dostępne warianty przedstawiają się następująco:

W codziennej pracy wybór spiekanego AgAgCl upraszcza przygotowanie osprzętu, a wersja kolorystyczna ułatwia segregację. Przy doborze warto kierować się nie tylko kolorem, ale przede wszystkim wiekiem pacjenta, stosowanym przewodem i preferowaną organizacją pracy pracowni.

Elektrody grzybkowe (mostkowe) EEG (SP)

Elektrody grzybkowe Spes Medica są dostępne są w wersji dla dorosłych oraz pediatrycznej. Wykonane są z materiałów: AgAgCl lub spiekanego AgAgCl które nie wymagają regeneracji chlorkowania.

Mostek wykonany jest z tworzywa sztucznego i hipoalergicznego co gwarantuje maksimum stabilności położenia elektrody oraz komfort dla pacjenta.
Odległość skóra-elektroda może być regulowana w bezpieczny i łatwy sposób dzięki specjalnej śrubie.
Śruba ma uniwersalne złącze do kabla na wtyczkę 2 mm typu „banan” lub krokodylek.